معمارانه
معماری پست مدرن

پست مدرن یا پسا مدرن را می توان به معنای پس از مدرن و حالتی عبور شده از مدرن در نظر گرفت. پست مدرن سبکی است که با زیر سوال بردن خردگرایی محض، عملکرد گرایی و عدم توجه به سنت و فرهنگ در معماری مدرن، پدید آمد. "عقل ابزاری و عقل محاسبه گر که مورد تاکید فلاسفه مدرن بوده، از نظر پست مدرن مورد چالش قرار گرفته است. از نظر پست مدرنها این عقل ابزار کامل و بدون نقصی نیست و نمی توان با اتکا بر آن انتظار کشف حقیقت، آزادی، آسودگی و رستگاری داشت."(قبادیان، 1387) "ولی باید توجه داشت که پست مدرن ها ابزار دیگری به عنوان جایگزین عقل معرفی نمی کنند. آنها عقل مدرن را نقد کرده اند بدون آنکه جایگزین ثابت و مطمئنی به جای آن عنوان نمایند."(قبادیان، 1387)

چارلز جنکس در کتاب زبان معماری پست مدرن ده ویژگی اساسی برای معماری پست مدرن قائل شده است که عبارتند از:

* معماری پست مدرن، جریان یا سبکی پلورالیستی و بیش از حد التقاطی است.

* التقاط گرایی وجه اصلی معماری پست مدرن است که به نوعی زیبایی ناهمساز و متنافر می انجامد.

* معماری پست مدرن بیلنگر شهر نشینی و فرهنگ شهری است.

* ساختمان های پست مدرن انسان وارانه یل شبیه انسان هستند.

* ساختمانهای پست مدرن بیانگر یا نشان دهنده رابطه میان گذشته و حال است.

* در معماری پست مدرن نوعی اشتیاق وافر و تمایل درونی بیش از حد بابت مضمون، محتوا و معنا به چشم می خورد.

* در معماری پست مدرن نوعی رمزگذاری مضاعف یا زبان دوگانه وجود دارد.

* ساختمانهای پست مدرن چند ارزشی هستند. آنها همزمان می توانند معانی متعددی داشته باشند یا بیانگر معانی بسیاری باشند.

* معماری پست مدرن به تفسیر مجدد سنت می پردازد.

* بسیاری از ساختمان های پست مدرن در اشتیاق بازگشت به مرکز غایب، به فضای اجتماعی مرکزی هستند. اما پس از این بازگشت، به این نکته اعتراف می کنند که چیز مشترکی وجود ندارد که ما بتوانیم خود را با آن وفق دهیم.

رابرت ونتوری یکی از مهمترین نظریه پردازان معماری پست مدرن است، هر چند وی خود را یک معمار پست مدرنیست نمی داند. "ونتوری به مانند جنکس، به ایجاد سبکی ناب، قراردادی و بدون نشاط و جذبه، علاقه ای ندارد، بلکه از ارزش هایی حمایت می کند که بر اساس آنها، بناها و ساختمان ها طبق سفارش و نیازهای کارفرما و متناسب با شرایط محلی ساخته می شوند."(بانی مسعود، 1387) ونتوری در کتاب پیچیدگی و تضاد در معماری با اتکاء به نقش محوری تزئین می گوید: معماری ساختمانی است با تزئینات روی آن. او همچنین در واکنش به جمله معروف میس وند روهه که گفته بود: کمتر بیشتر است، شعار کمتر خسته کننده است را سر می دهد.

در سال 1972 پنج معمار جوان به نام های پیتر آیزنمن، مایکل گریوز، چارلز گواتمی، جان هیداک و ریچارد میر کتابی با نام پنج معمار در نیویورک به چاپ رساندند. آنها از ساختمانهای مدرن دهه بیست و سی میلادی و به خصوص ساختمانهای مدرن سفید رنگ لوکوربوزیه ستایش کردند و آنها را الگویی برای معماری خود قرار دادند. "اکثر ساختمانهای مکعب شکل این معماران جوان به رنگ سفید و جلد کتاب آنها نیز به رنگ کاملا سفید بود. لذا سبک آنها به نام پست مدرن سفید و بعدها نئومدرن نام گذاری شد."(قبادیان، 1387)

پيام هاي ديگران ()       link        ۱۳٩٠/٧/۳ - بابک

معماری مدرن

در اواخر قرن نوزدهم، بعضی از معماران با درک مناسب از تکنولوژیهای جدید و شرایط اقتصادی که استفاده کمتر از تزیینات را تحمیل می کرد، توانستند تحولی بسیار مهم در معماری به وجود آورند. "در این دوره، معماری مدرن به عنوان تنها سبک مهم و آوانگارد در غرب مطرح شد و دامنه نفوذ آن به صورت یک سبک جهانی، در اقصی نقاط گیتی گسترش یافت."(قبادیان، 1387)

با توجه به اینکه اصلی ترین شعار معماری مدرن "فرم تابع عملکرد" می باشد، بسیاری، معماران مدرن را صرفا عملکردگرا و بی توجه به فرم می دانند. اما با مشاهده آثار اولین معماران مدرن از جمله گریپیوس و لوکوربوزیه و به خصوص آثار میس وندرو که هیچ گاه از اصول معماری مدرن عدول نکرد، چنین به نظر می رسد که هرچند این معماران در آثار خود به فرهنگ و تاریخ بی توجه بوده اند، اما نمی توان قبول کرد که به فرم و شکل بنا بی توجه بوده باشند. "چگونه می توان آثار میس ون در رو را (نا آراسته) نامید؟ بدون بزک چرا، ولی نا آراستگی در مورد آثار میس، به هر حسابی، صادق نتواند بود."(مزینی، 1387) با توجه به آنچه لویی سالیوان در بیان شعار (فرم تابع عملکرد) عنوان می کند: "بعد از مشاهده مستمر پروسه طبیعی به این نتیجه رسیدم که فرم تابع عملکرد است."(قبادیان، 1387)

هرچند می توان مدرنیسم را نتیجه خردگرایی رنسانس و همچنین رخدادهای پس از انقلاب صنعتی دانست، اما مقاله آدولف لوس نیز با عنوان "تزئین و جنایت" نقش مهمی در شکل گیری معماری مدرن داشت. "ازنظر لوس تزیینات دروغین و نشانه فرهنگی بدوی هستند." (بانی مسعود، 1389)

"معماران و نظریه پردازان مدرن سعی کردند معماری را با علم، تکنولوژی و جهان در حال تحول همگون سازند. آنها ساختمانها و شهرهایی را پیش بینی کردند که پس از مدتی در غرب و سپس در سرتاسر جهان چهره واقعی به خود گرفت." (قبادیان، 1387)

برونو زوی در تعریف معماری مدرن چنین عنوان می کند: "معماری مدرن بر اساس پلان آزاد بنا شده است و این، خواستی اجتماعی است که دیگر بناهای اشرافی و بناهای یادواره ای را در معماری مطرح نمی کند، بلکه مسئله خانه برای خانواده متوسط، محل سکونت کارگری و دهقانی را به صورتی مناسب مطرح می کند. این خانه ها دیگر به صورت مکعب های خفقان آوری که بر روی یکدیگر قرار گرفته و خرد شده بودند، نیستند. بلکه با بهره گیری از فن جدید ساختمان فلزی و بتن آرمه، این امکان فراهم آمد که مقاومت و ایستایی در یک سازه، ظریف تر شود وشرایط عملی پیاده ساختن نظریه پلان آزاد ممکن گردد."(زوی، 1388)

در مقابل زوی، چارلز جنکز یکی از مهمترین نظریه پردازان پست مدرن، تعریف دیگری از معماری مدرن ارائه می دهد: "به نظر جنکس، ساختمان های مدرنیستی، نظیر ساختمان شهرداری شیکاگو یا واحد های مسکونی لیک شر در شیکاگو، چیزی بیش از یک سری اشکال ساده نیستند- مرکب از شیشه، فولاد و بلوکهای سیمانی- که در شکل مکعب مربعی خود می گویند: این منم، یک جعبه مربع شکل و نه چیز دیگر. فرم و شکل این ساختمان ها بیانگر هیچ معنایی خارج از خود نیستند."(بانی مسعود، 1387)

پيام هاي ديگران ()       link        ۱۳٩٠/٧/۳ - بابک