معمارانه
معماری مدرن

در اواخر قرن نوزدهم، بعضی از معماران با درک مناسب از تکنولوژیهای جدید و شرایط اقتصادی که استفاده کمتر از تزیینات را تحمیل می کرد، توانستند تحولی بسیار مهم در معماری به وجود آورند. "در این دوره، معماری مدرن به عنوان تنها سبک مهم و آوانگارد در غرب مطرح شد و دامنه نفوذ آن به صورت یک سبک جهانی، در اقصی نقاط گیتی گسترش یافت."(قبادیان، 1387)

با توجه به اینکه اصلی ترین شعار معماری مدرن "فرم تابع عملکرد" می باشد، بسیاری، معماران مدرن را صرفا عملکردگرا و بی توجه به فرم می دانند. اما با مشاهده آثار اولین معماران مدرن از جمله گریپیوس و لوکوربوزیه و به خصوص آثار میس وندرو که هیچ گاه از اصول معماری مدرن عدول نکرد، چنین به نظر می رسد که هرچند این معماران در آثار خود به فرهنگ و تاریخ بی توجه بوده اند، اما نمی توان قبول کرد که به فرم و شکل بنا بی توجه بوده باشند. "چگونه می توان آثار میس ون در رو را (نا آراسته) نامید؟ بدون بزک چرا، ولی نا آراستگی در مورد آثار میس، به هر حسابی، صادق نتواند بود."(مزینی، 1387) با توجه به آنچه لویی سالیوان در بیان شعار (فرم تابع عملکرد) عنوان می کند: "بعد از مشاهده مستمر پروسه طبیعی به این نتیجه رسیدم که فرم تابع عملکرد است."(قبادیان، 1387)

هرچند می توان مدرنیسم را نتیجه خردگرایی رنسانس و همچنین رخدادهای پس از انقلاب صنعتی دانست، اما مقاله آدولف لوس نیز با عنوان "تزئین و جنایت" نقش مهمی در شکل گیری معماری مدرن داشت. "ازنظر لوس تزیینات دروغین و نشانه فرهنگی بدوی هستند." (بانی مسعود، 1389)

"معماران و نظریه پردازان مدرن سعی کردند معماری را با علم، تکنولوژی و جهان در حال تحول همگون سازند. آنها ساختمانها و شهرهایی را پیش بینی کردند که پس از مدتی در غرب و سپس در سرتاسر جهان چهره واقعی به خود گرفت." (قبادیان، 1387)

برونو زوی در تعریف معماری مدرن چنین عنوان می کند: "معماری مدرن بر اساس پلان آزاد بنا شده است و این، خواستی اجتماعی است که دیگر بناهای اشرافی و بناهای یادواره ای را در معماری مطرح نمی کند، بلکه مسئله خانه برای خانواده متوسط، محل سکونت کارگری و دهقانی را به صورتی مناسب مطرح می کند. این خانه ها دیگر به صورت مکعب های خفقان آوری که بر روی یکدیگر قرار گرفته و خرد شده بودند، نیستند. بلکه با بهره گیری از فن جدید ساختمان فلزی و بتن آرمه، این امکان فراهم آمد که مقاومت و ایستایی در یک سازه، ظریف تر شود وشرایط عملی پیاده ساختن نظریه پلان آزاد ممکن گردد."(زوی، 1388)

در مقابل زوی، چارلز جنکز یکی از مهمترین نظریه پردازان پست مدرن، تعریف دیگری از معماری مدرن ارائه می دهد: "به نظر جنکس، ساختمان های مدرنیستی، نظیر ساختمان شهرداری شیکاگو یا واحد های مسکونی لیک شر در شیکاگو، چیزی بیش از یک سری اشکال ساده نیستند- مرکب از شیشه، فولاد و بلوکهای سیمانی- که در شکل مکعب مربعی خود می گویند: این منم، یک جعبه مربع شکل و نه چیز دیگر. فرم و شکل این ساختمان ها بیانگر هیچ معنایی خارج از خود نیستند."(بانی مسعود، 1387)

پيام هاي ديگران ()       link        ۱۳٩٠/٧/۳ - بابک